|
|
|
تماس با ما
|
مهتاب عید بیا ای روی تـــو مهتــــاب عیـــدم نگـــاهت محضــر صبح امیـــــدم برایت از دو عــالــم ای ملک خــو دل دیوانـــه ام را جــا گزیـــــــدم برای عیــد دیـدارت چی بــــــاری که از صبـــر و شکیبـایی گشیــدم به هر جا از کتـاب عشق خوانـــدم به سطــــر اولش نام تـــو دیـــــدم سراپا پُـر شـــدم از نغمهء جـــــان که اهنگ صــــدایت را شنیــــــدم رسیـــدم تا بــــــه آماج غزل هـــا چوازوصف رخت گل واژه چید م ترا تــــا خواستــــم از اشتیــــاقت مثـــال شعلــــــه در آتش تپیـــــدم مگو «واهب» که بیجـــا انتظارم من عشقش با بهای جان خریـــدم 30-08-2011 صالحه وهاب واصل هالند
دعا خدایا تو ما را ز دربار خویش اعطا کن به مومن بودن قدرتی نگهدار ما را ز کفر و ز شرک به تســــلیم گشتن بـــــده همتــی خدا یـا بیفــــزا بــــه ایمـــان ما مکن دور لطفت زما ســــاعتی خدایـآاببخشــای عصیـــــــان ما ز پاکیــزه گی ده بــــه ما دولتـی خدا یا به روز حشر خم مــــدار سر ما به پیش خود از خجلتی خدا یا به ذکرت زبان کن روان بده در سجــودت بــــه دل لذتی خدایا رضای تو خواهیـــــم ما به گفتار و رفتـار و هر طاعتی خدایا کی مارا بود رهنمـــــون اگر از تو نایــد بـــــه ما الفتی؟ خدایا بکن مستجــــابم دعــــــا که تا جان مارا رســـد راحتی واهب 01-08-2011 شب تا به سحر خدا خدا میگــــویم ذکرش به زبان بی صدا میگــــویم ماه رمضان است و من اندر غربت پنهان ز کسان دعـا دعـا میـگــویم واهب
شهر صیام شنیـــــده ام کــــه ز راه سفـر صیــــــام آمــــد بـــــرای مــردم مــومن چه خوش ایــــام آمـــد هــــلال مــــاه شــــب اول صیـــــا م ببــــیــن که چون عــروس جـوان یک مـه ء تمام آمـــد تمام اِنس و جن و کوه و دشت و مـاه و ملک برای سجـــــده و پـرهیــــز ِ صبح و شام آمـد مکن خیـــــــا ل که از الــتثـــام لیــل و نهـــار تـرا به مصـــدر فـردوسیـــــان مقــــام آمـــــد نگر بــه ژرف و بـه معنای این مبــارک مـاه که منع دیـــــدِ هوس بــازی و کـــــلام آمــــد کـــلام قـــــدسیت از آسمـان وحـــــدانیـــت فقط به شهــــــر صیـــــام آمـدو تمــــام آمــد بیـــا عبــــادت دل کن که جایگــــاه خــداست به هـــر جَمـــامِ که حق گفت این پیــــام آمـد مرو تــــو از پی زیبـــــایی زمــان «واهـب» که بس درنـــده و خورنــــده این حطـام آمــد 10-08-2010 صالحه وهاب واصل هالند
انتخاب نیک بیا کــه چشـــم مرا نیست بیتو خواب امشب نشستــه مـردم چشـــمم میــــان آب امشـــب شد از تمـــام وجــــودم روان لــــذت شـــوق که هست صورت توهـرطرف سراب امشب دلـــم بـــه گــریــه بــرون داد نـالـه هـا لیکن ز هیـچ کس نشنیــد گـوش دل جـــواب امشب ز خــود شکستــم وپیچیــدم همچـو ماربخـود که تـا گـلاب تــو دیــدم درین کتـــاب امشــب در انتظـــارتـــواین کـاخ دل کـه خــانۀ تسـت ز بس تپیــد زهم ریخت و شـد خراب امشـب چـــوخـــار میخـلــد این مژه بــا دو دیـدۀ من کمر شکستــه ز ضعف تــوان و تــاب امشب ستـارگــان همه شـد خیــره چشـم روشن شان ز دود و آتــش ســــــوزِدلِ کبــــاب امشــــب فـدای لطف زبــــانت شــــود دلــــم «واهب» کــه کــرده یــــاد وخیـــال تـــو انتخاب امشب 27-04-2011 صالحه وهاب واصل هالند
الماس شش رخه ای گلبن هستی چی معطر شده یی باز چون می لذت بادهء ساغر شده یی باز من بسمل بی زحم به راه تو شهیدم کم بود جفای تو که خنجر شده یی باز در شش جهتم دیده حضور تو نگاهم الماس دلم شش رخه گوهر شده یی باز آیینهء پندار درین خانه شکسته است در هر تکه اش نقش مکرر شدهیی باز شمعی که ندارد شررسینه چو موم است ای فتنهء جانسوز چی محشر شده یی باز نازم به حضورت مه مرا در جمع خوبان چون عطر گل عشق میسر شده یی باز «واهب» به رهش سودن سر نیست مهیا بیهوده مجاور پس این در شده یی باز 28-06-2011 صالحه وهاب واصل هالند
تیره ضمیران روشن دلی ز تیره ضمیران طلب من شبنم ز برگ خشک درختان طلب مکن از شوره زار گندم و جو کی توان گرفنت پاینده گی ز ریگ بیا بان طلب مکن مهر و وفا ز سینۀ پر کینه نایدت از جاک خشک چشمهء حیوان طلب مکن آتش زبانه میزند از تر کباب دل سردی باد ز آتش سوزان طلب مکن بر تخم سوخته الفت باران بی بهاست اشک خوشی ز کشتء هجران طلب مکن لطف وهای یار مجو در وفای خصم از سنگ خاره لعل بدخشان طلب مکن «واهب» مبند دل به نکویان این جهان زاب لجن تو گوهر و مرجان طلب مکن 06-05-2011 صالحه وهاب واصل هالند
بخت خواب آلود حیا در چشم تو در سایــۀ مژگــان خـوابیــده است تبسم پشت درب لب چو گل خنـدان خوابیــده است گمـان قصــه بـــردم از زبـــانت تــــا دل شــبهــــا ولی دیدم نظر جایش به صد فرمان خوابیــده است گذشت عمر من وکام دلــم حاصل نشـــد از تــــو خدا شایدهم این ساعت بدرعمق جان خوابیده است ترا توفان حیــرت میرســـانـــد تــــا حـــریم بخت ببین بخت مرا کــوهم درین دوران خوابیــده است غبـــــار دیــــدۀ من گشـــت ســـــد راه بیـنــــایــی که هردوعالمـم درکاســـۀ چشمان خوابیــــده است شدی طالب نـوای عشق را ازجــانت ای«واهـب» ندیدی کان سپــاه نفسِ بی فــــرمان خوابیــده است 02-04-2011 صالحه وهاب واصل هالند
بخیۀ زخم ای که در ساغر ما شهد فنـــا ریختـــــه یی آب کوثر بــه سر دست دعــا ریختـــــه یی بزم عشــاق زخــون رگ ما می جوشــــــد تا کـه در سینــۀ مــا آب بقــــا ریختــــه یی از صبا دانۀ استاره بـه پــــای شمع ریخت من نـدانم که ز آفـــاق چهــــا ریختـــــه یی چشم آلــوده بـــه خـــوابم شـــده آیینــــۀ دل سرمــه بر دیــدۀ روشن ز کجــا ریخته یی بی نیاز است دلم تــا کـه رسیـده ست به تو زانکه بر لانه اش این بال هما ریختـــه یی بخیۀ زخم دلــم باز شـــد از موجـــۀ خــون ای بلا بـــر دل من این چی بـــلا ریخته یی فارغ از وسوسۀ ضرب شتابست «واهب» کز ازل بــر دل او داب رضـا ریختـــه یی 06-05-2011 صالحه وهاب واصل هالند
وفای مکرر به لعل لبت می ز کوثر رسیده ز تنگ دهان شبنمِ تر رسیده تبسم ز کنج لبانت به چشمم ز شهر تمنا چو اختر رسیده تپش بر تپش میرسد این دلم را که لطف وفایت مکرر رسیده نگاهت ز بس میزند شعله جانم گدازیست و کز صحن محشر رسیده قیامت کند محضرت بزم مارا جنون خیالت که بر سر رسیده مشامم نفس میکشد در گلستان که بوی تن تو معطر رسیده مپوشان رخ از«واهب» ای رمز هستی که عمرس ز هجران به آخر رسیده 21-06-2011 صالحه وهاب واصل هالند
آخرین نفس نیامــدی که مرا زنـــدگــانی زندان شـــــــد شکیب ازحـد والا گذشت وافغـــــان شــــــد به سوگ نامدنت گل نشست وشاخه شکست بهــارعمرچـو پـــاییـــز برگ ریزان شـــــد چمن کــــه طلعـت حسن تــــرا بیــــاد آورد کشیـد آه و دو چشمش زگریه طوفان شـــــد به بــاد ازتـــو وازقصــه های تـــو گفتـــــم به گِرد ابرِغمت رفتـه اشکِ بــاران شــــــد تو ای حبیب تـــوای کعبـه ام کجــــا رفتی؟ که بی توباغ بهشت این دمم بیــابـان شـــــد غزل نـوشتـــم و دادم بــــدست موجِ هــــوا خموش گشت و زبیتـابی ام پـریشان شــــــد درین ســکـوتِ خیالت نشستـــــه ام تنهـــــا به عمق سینـۀ من رازِعشق تو جان شـــــد ستاره آمــد و بـا من بـه همــــرهی بنشست زبس شنیــــد زمن زآمــــدن پشیـمان شــــد شکست بــــال قلم زیــــردســــتِ بیتـــــابی زبان به غیرتو ازهرکی گفت حزیان شــــد سیاهِ چشـــم مــرا اشکِ فـــرقت تـــو زُدُود نگاه بــــرسرراه تــــوخَست وبیـجـان شــــد به هر کی دیــد مـرا وصف روی تـــو گفتم ز من شنید، زخود رفت ومست وحیران شد ز انتظــــار دگــــرآمــــدم به جان«واهِـب» بیـــا بیــا که دگرعمرمن به پــایـــان شـــد 17-01-2011 صالحه وهاب واصل هالند
آوایی خامشان امروز به من جهـــان رســـــیده هنگــامۀ امتحــــــان رســـــــیده آبی کـــــه رود ز دیــــــــدۀ من از چشـمۀ خاک جان رســـــیده ماهی که چـراغ چشم دل شـــــد از عالـم بیکــــــران رســــــیـده رفتـــم ره عاشــــــــقان بیـــــدل کـان تــــا دم آســـمان رســـیـده گرد حـــرمی طــــواف کـــردم کز راه دلــم به جـــان رســــیده نقشی که بــــدل نشســـته مـــارا رنگیست که بس نهـان رســـیده آوایی که میــرســد بـــه گوشـــم از عالـم خـــامشـــــان رســــیده ایمـــان مرا مپــــرس «واهب» کز جلگــــۀ بی امـــان رسیــده 09-03-2011 صالحه وهاب واصل هالند
بر قلبم نشستی پرده از دل بر کشیدم، تا فلک ها ســر کشـــــیدم عشق تو در بر کشــیدم، تا که بـــر قلبــــم نشستی نقش پایت سجـده کردم، نفس خود را بنـــده کردم ماه را شــرمنــــده کردم، از نمـــــای حسن هستی درب دل را بـاز کــــردم ،تا خــــدا آواز کــــردم از حضورت نــاز کردم، ای که قلبـــم را شکستی جز به عشقت غم نـــدیـدم، گریه و ماتم نـــدیـــدم عالم و آدم نــدیــدم، تــــا بـــه چشـــمم نقش بستی ای مرا جان ای مرا کس، عشقت از عالم مرا بس دل گــرفتــــم ازهمه کس، لیک تـــوازمن گسستی در جهان آواره گشــتم، در غمت بیچــــاره گشــتم سینۀ صــد پاره گشتم ،واهبــا» از من کـــه رستی 07-04-2011 صالحه وهاب واصل هالند
ثمر انتظار چو موج سـرخوش مستم خـروش کارمنست زهــــرچه بود گسستم غــــم تــو یــار منست بلنــــد کرده ام از پیــچ و تاب زنــدگی ســــر که سجدۀ رهت امیـد بــــاربــــار منسست نه جـــام خــــواهم ، ساغر نه بــاده و مستی که یک نگــــاه ز چشم تو صد خمـــارمنست تپیـــده میـــروم هرســــوبه جستجوی دلــــم که خـانـــۀ صنــم خــــوب ودلشکـــارمنست جمـــاعتی بـــه یقین مُهـــربرجبیــن زده اند که درجنــون تــــودیـــوانگی شعــــارمنست رقیــب تهمــتی زدبــــرمن ازتقلــب وصـــل ندیــــد کیــــن ثمـــرعمـــــرِانتظــــار منست ز خویش رفتــــه ام ازلـــــذتی که داده دمی نگـــارمــــاه جبینی کــه در کنـــــارمنســت تپش به سینــۀ من کم نمی شـــــود«واهِـب» وصــــال یـــارقـــــرار دل فگـــــارمنســت 22-01-2011 صالحه وهاب واصل هالند
جنون تـرا تصــویــر میسـازد دو چشـــــــم بیقـــــــرار مـــــا میـــان سینــــه پنهـــــان میکنــــــد بی اختـــــار مــــــا لذت چون مو ج دریـا میزنـد صد غوطــه درجـــــانــم دمی که می نشینی لحظــــه یی تــــــو در کنـــــار مـــا همی خون میخورم کین عمر من بیتو چه سان بگذشت چرا صیدت نگـردیــــدم نکردی تــــو شکــــــار مـــــا دو عـــالــــم را بگردیـــدم مه و خورشیــد را دیـــدم ندیــدم هیچ زیبـــا صورتی چون تــو نگــــار مـــــــا جهــــان جنت نشان میگــردد ازیک خنـــده ات جــانــا بیـاوز یک تبســـــــــم رنگ رنگــین کن بهــــار مــــا دلـــم آیینـــه شــد تــا عشق تــو صیــقل بــه جــانش زد بــه مردم آب حیـــــوان گشت از عشقت غبـــــار مـــــا مپــرس از من که در جــانم چی دارم «واهِبـا»ازعشق که میسـوزد زبــــانــم تــــا بگویـــم از شـــــرار مـــــا 18-01-2011 صالحه.هاب واصل هالند
|
|
